untapos.. ehe. ^^

hindi ko hiniling ang bagay na ito..
hindi sa ganitong paraan dapat ako magpatuloy
pero parang may tumutulak sa akin..
na aminin na ito ang paraan ko sa pagpapaliwanag ko..

ayoko ng ganito na tila nakakulong sa kahon
di hamak na gugustuhin ko na makarinig ang lahat..
subalit tila may puwersa na nagsasabing..
tanggapin ko ..ang sarili kong imahe..

 iniisip ko kung okay lang bang hindi mabasa ng lahat..
 nagsusulat ako para may makabasa
 hindi para  itago ang mga salitang hinabol hanggang dulo

hindi sa tula ako nabubuo
hindi sa pagsasalaysay lang....

pagkakataon ang ayokong sayangin

mga komenta niya ang inaabangan ko
sa mga likhang simple ko lang ginawa
pero salitang bigay nya'y nakakapagpalawak..
ng tuwa na hindi ko pinangarap

bigla lang naka-kwentuhan
sa sitwasyong hindi ko naman inasahan
hilig kong pagsusulat ay pinatulan
kaya naman sa ganung aspeto'y nagkasunduan

isa sa mga taong pumuri ng kagustuhan ko
sinupurtahan sa malabong kong interes
binigyan ng bagong sulatan
kaya naman napilitang muling gumuhit

hindi ko alam ang ang tamang salita
ewan ko kung tama ang ginagawa
pero alam kong may kwenta ang bawat salita
laan kong saknong ay para sa kanya'y

alam kong may lupet na sasabihing muli..






--kuya patchi. para sayo. haha. :)

pasya mo kung babasahin mo

kapiling ko ngayon ang matagal ng tinalikuran
ang panulat at papel na matagal na nag-antay
ang isip na nahimbing sa pananahimik
ngayo'y may sinasabing gustong balikan

kalungkutan ang nais ipadama ng sanaysay
pag-iisa ang gustong kasama ng kamalayan
bawat indak ng panulat ay siyang sabay ng ingay
nakakarinding pahayag na paulit-ulit na isinasalang

hindi ito ang daan ng pagkatao ko
pero ito ang tugma sa istilo ko
ito ang musika ng bala ko
subalit tila pagsagi sa paniniwala ko

pagwasak sa mga hayag ang inaayos
namang lakas ng salita ng titulo ko
ikot ikutin mo man ang babasahin na ito
basag na mga letra ang mabibigkas mo

hindi mo mahahalatang labag ang hayag na ito
hindi mo maririnig na may kamalian sa bawat sambit
pero aaminin ng linyang ito...
hindi tama ang landas na ito

repleksyon ng nakaraan

hindi ko inasahang aasa na naman ako sa katahimikan
pag-iisip ng wala lang, paulit-ulit kong inaabangan
pagdapo ng pahayagan sa kamalaya'y agos ng lungkot ang nasa anudan
isang bagay ang gusto kong talikuran...

ang mga tanong na walang kasawaan kong binibigkas
mga salitang nakakarinding ihayag
pangungusap na muli't muli mong pagsasawaan
at karanasang kahit kaila'y hindi mo pinagnasahan

hindi tula ang nais kong iakda
hindi balita ang gusto kong ipagkalat
hindi sanaysay ang dapat kong ginuguhit
kundi talatang kahit anong pagsunod-sunurin ang gawin...

tamang titulo'y hindi mo makukuha

maintindihan mo kaya..

ngayong gabi, naaninag
ang para sa aking
aksayang nakaraan
ang sumbat ko ang maririnig Mo
reklamo kong patuloy na ginigiit sa'yo

hindi ko alam
pero iyon yata ang gustong-gusto Mong paraan

nagtatanong na naman ako ng parang walang alam
ang pag-iisip kong wala namang patutunguhan
at ang pagpapahayag ng walang katapusan
ay pagpapahirap na hindi ko alam..

nawa'y sa pagtulog ko wala ng gisingan
upang makamit ang sigaw kong kalayaan 
dahil nga sa pag-ibig Mong
walang hanggang pagmamahal na alay Mo


asan ka ba ngayon?
pagrerebelde ko bay inaabangan Mo?
hindi ka ba nauumay sa emosyon kong ito..
at nag sasawa sa mga tanong ko sa'yo..


nagtatanong na naman ako ng parang walang alam
ang pag-iisip kong wala namang patutunguhan
at ang pagpapahayag ng walang katapusan
ay pagpapahirap na hindi ko alam..





---2009? hehe. kanta to.. oo..
    ginawa ko. required kasi.. tas nilagyan ng tono ni Rose.. Ehe.. :)
    nilgay ko dito. para di komakalimutan.. ^^

Aninag

Para akong nakakita ng sariling kahapon sa uri ng pagkatao meron sya..

Para akong naglalakad sa bukas na may tatapak sa bawat hakbang ng ngayon..

pinilit kong di tumingin..
sinubukan kong di mangialam..
ginawang di manghusga..

para akong may anino na pilit kong tinatakbuhan.

- - -

nakita ko syang nakaupo, nakikinig, nagsasalita, na hindi ko kayang sabihing hindi ko sya binigyan ng pansin..

saksi ako ng unti-unting pagkilala nya sa lugar na iyon, sa mga nilalang na meron doon, sa pagharap ng sariling pagsubok o problema, kahit sa pagkilala nya sa Diyos..

Nakasama ko sya sa natural na nangyayari sa buhay, sa simpleng ikot na ginagawang komplikado. Pero ang pinakamasayang pag akbay ko sa kanya, e kung san sya namulat, natututo, naging seryoso, at lumawak..

Sabi ko nga, para kong nakikita yung sarili ko sa kanya..

Ayokong dumating ang kasaklapan..

Kaya hanggat maaari, tutulong akong di sya dumaan sa landas na iyon, sisikapin kong hndi nya maramdaman yung mga bagay na iyon.. At kung kaya ko, papakita kong inaalagaan ko sya..



-from notes in Fb. :)

kakornihan: love story :(

ikay dahang dahang lumapit sa akin
nakatuon sa akin iyong paningin
paghawak sa aking kamay nakakapanghina
lalo nat dumampi ang iyong labi 


napapikit at napayuko
biglang narinig "para sayo"
tinanggap ang pulang rosas habang hawak ang aking kamay
at may ngiting sinalubong ang iyong tingin

akoy mahal mo, ikay mahal ko
inalay ang bukas sa harapan
at nangakong ako lang
hinarap ang ngayon ng maligaya


sumpaang walang hanggan
hindi magsasawang ikaw lang
hindi mapapagod na ako lang
at walang katapusang iloveyou (ew)


naramdamang may bumangga
sa pag ibig na di matitibag
diin na paghaplos ay naramdaman
sa walang katulad na pagmamahalan


tila ako nadapa sa sariling kasiyahan
mulat akong hinarap ang kamalayan
nakagawiay muling babalikan
at imahinasyo'y naway  balikan






_true love. blessed ng taong mamahalin ng taong ito.. :)

tatlo laban sa isa

hindi pinansin ang pag-asa

binitawan ang tinta ng kagustuhan

tinapon ang madungis na sulatan

dahil sa wala lang.. nagpatuloy na tila walang alam

tila namatay sa sariling desisyon

tumigil sa kawalan ang nais makita

sa pananahimik nawalan sa salaysay

at sa madilim na landas, nangapa sa maling paniniwala

nagsimula ang lahat sa pagtapak sanalalaman

sinimulang yayain ng mundo sa matinik na daanan

naglakad na piniling nasasaktan

at sa bawat hakbang, nandon ang pananabik na bawiin ang nakasanayan

hindi makagalaw, umiikot ang paligid ng kinatatayuan

sa paghinto sandali, may liwanag na dumaan

at sa pagtalikod, sinilayan ang kaliwanagan

hindi namalayang may ngiti nang hinahabol ang katotohanan

ito na uli

tumingin ako sa langit.. wala

tumingin ako sa karagatan.. wala

tumingin ako sa mga puno't halaman.. wala

tumingin ako sa tao.. wala

tinitigan ko ang sarili ko..wala

pinakinggan ang tibok ng puso ko.. wala

hinanap ko sa nalalaman ko.. wala

pinakinggan ang bawat bigkas ng bibig.. wala

nagbukas, naghalungkat, sumugod ako..

nalungkot ako, nabasag, nagpipilit..

nagmakaawa ako, sumigaw, at pumikit..

hindi ko matagpuan ang salaysay ko

ang kwento na sinasabi nila.. nanahimik

ang lalim na binubungkal nila.. lumayo

ang galing na pinagmamlaki nila.. naligaw

muling manahimik.. mag-isip at mag-isa ang daan..

binawi ang nakaran..

binalikan ang nakasalukuyan

nanggigil na sinulat ang kagustuhan

sa muling pagkakataon..nalaman kong meron..

nya nya nya!

pag walang mahihita

walang kwenta

pag walang silbi

walang masabi

pag walang kakayahan

walang karapatan

at pag walang kalaaman

wala ng pupuntahan

nagpapahayag pa

tinutuldukan na

bastusan na

garapalan pa

-_-)

reality..

the good news is...

hindi pa huli ang lahat.. haha!

pede pang magbago ang mga salaysay.. ^^

ikaw! kailangan!

may mga taong nakukuha ang kasiyahan kahit sa mga maling dalihan..

uhaw sa alak..

kabataang bakit nagrerebelde

pag-upos ng ganun kadali sa sigarilyo

di matapos tapos na kaguluhan dahil din sa droga

at pagdami ng tao dahil sa di makontrol na pagnanais

mga taong di maramdaman ang kakuntentuhan dahil sa sariling kagustuhan..

inggitan..

yabangan..

pataasan..

at mga gawa na di namamalayan..

at mga taong walang direksyon dahil di alam ang pupuntahan..

wala nabang pwdeng humigit sa kanila paahon papuntang kalayaan?

tumulong para maituro ang tamang landas?

ikaw?

wala ka bang gustong gawin?

sabihin mo to sa sarili "wala ba akong gagawin para sa mga wasak na tao?"

gusto mo bang makihalubilo nalang sa kanila

o kaya'y patuloy na malugmok o masaktan..

huwag kang magpakabulag sa talagang nakikita mo...

hayaan mong maging instrumento ka para maging modelo ng kapwa mo tao..

at maging bakas para hakbangan ng mga naliligaw na tao..

maging iba ka!

kasama ang katotohanan (ng Diyos)

ng sa ganon dumami ang katulad mo!

-2010?

palatanong o palasagot?

bakit Iyong dugo'y ibinigay?
pag-ibig Mo nga ba'y katotohanan?
kung Anak Mo nga ang daan..
bakit di makita ng iba?

tao nga pala'y matatalino
nasanay sa maduming mundo
subalit ang iba'y hindi bulag
sa katotohanang ibinigay Mo

sino Ka bang talaga?
buhay nga ba'y sa Iyo talaga?
kung katauha'y Mo'y nasaan?
paano Ka susundin ng lahat?

tao nga pala'y magagaling
sarili'y mas nais sundin
ngunit ang iba'y mas nais maglingkod
sa Taas na di makita

smplng no0n.. n bngo ng ngun..

walang pupuntahan

walang lugar

walang direksyon

walang ako

hindi kilala ang sarili

walang tamang desisyon

ang alam lang ay gumawa ng wala

taong pampasikip sa mundo

iyon siguro ako dati

walang pinag lilingkuran

walang pinahahlagahan

walang kinikilala't pinaniniwalaan

walang pakialam!

wala lang!

pero ang noon?

ay pinutol ng ngayon

hindi ako ang gumawa

at alam kong kusang ginawa

ayokong magpakilala

pero Siya'y pilit nagpakilala

at ayoko paring maniwala

ilang beses nag alinlangan

ilang beses tumalikod..

biglang napagtanto..

ang buhay nilikha para  sa Kanya...

-matagal na to.. 2009 siguro? haha